Jak prać dla początkujących: pierwsze pranie krok po kroku

Metka zwykle znajduje się w bocznym szwie lub przy karku. Jeśli na ubraniu są symbole, opierają się one na międzynarodowej normie ISO 3758, stosowanej w Europie i wielu innych krajach, i najczęściej stoją w tej kolejności: pranie, wybielanie, suszenie, prasowanie, pielęgnacja profesjonalna. Metki z innych krajów, na przykład z USA, mogą wyglądać inaczej.

• Wanienka (znak, który wygląda jak miska z wodą) z liczbą: najwyższa dozwolona temperatura w °C. Prać chłodniej wolno, goręcej nie.
• Jedna kreska pod wanienką: pranie delikatne, na przykład program Syntetyki. Dwie kreski: pranie bardzo delikatne, na przykład program Delikatne lub Wełna.
• Dłoń w wanience: tylko pranie ręczne, najwyżej 40 °C.
• Przekreślona wanienka: w ogóle nie prać, także ręcznie.
• Przekreślony trójkąt: nie wybielać, czyli bez detergentu z wybielaczem.
• Przekreślone koło w kwadracie: nie suszyć w suszarce.
• Żelazko z kropkami: im więcej kropek, tym wyższą temperaturą wolno prasować. Samo koło dotyczy wyłącznie pielęgnacji profesjonalnej.

Zasada do zapamiętania: Liczba na metce to limit, a nie cel.

Sortowanie prania na początek rób według koloru: białe i jasne, kolorowe, ciemne. Rzeczy delikatne, jak wełna i jedwab, idą osobno. Jedna czerwona skarpetka wśród białego prania wystarczy i koszulka wychodzi różowa. Nowe ciemne lub czerwone rzeczy pierzesz pierwsze razy osobno albo tylko z tym samym kolorem, bo mogą jeszcze puszczać kolor.

Masz tylko jeden wsad? Wtedy kolorowe i ciemne rzeczy wkładasz razem do bębna, przy najniższej liczbie, jaka stoi na którejkolwiek z metek. Białe, nowe i delikatne zostają poza bębnem.

Mocno zabrudzoną odzież roboczą lepiej pierz jako osobny wsad. Odzież ochronną tylko według wskazówek producenta lub zaleceń zakładu pracy.

Przed włożeniem do bębna:

• Opróżnij kieszenie: chusteczki, długopisy i monety nie należą do bębna.
• Zapnij zamki i guziki.
• Dżinsy, ciemne i nadrukowane rzeczy wywróć na lewą stronę.
• Plamy traktuj, dopóki są świeże. Wtedy dużo łatwiej schodzą.
• Staniki włóż do woreczka do prania, jeśli go masz.

Obsługa pralki to: otworzyć drzwi, włożyć pranie, dodać detergent do szuflady, wybrać program, włączyć. Tak poradzisz sobie też przy cudzej pralce:

1. Otwórz drzwi i sprawdź, czy po poprzedniej osobie nic nie zostało w bębnie.
2. Włóż pranie: przy codziennych rzeczach z bawełny napełnij bęben dobrze, na górze zostaw na szerokość dłoni luzu. Rzeczy z syntetyków i mieszanek tylko mniej więcej do połowy, rzeczy delikatne i wełnę jeszcze mniej.
3. Detergent wlej do szuflady na pranie główne, zwykle oznaczonej „II”. „I” służy do prania wstępnego, którego zwykle nie potrzebujesz. Kwiatek lub „III” to szuflada na płyn do płukania. Alternatywnie detergent trafia w kulce dozującej prosto do bębna.
4. Wybierz program i temperaturę, wirowanie ustaw według metki (wirowanie to szybki obrót bębna, który wyciska wodę), potem włącz.

Najważniejsze programy:

• Bawełna: dżinsy, bluzy, ręczniki, pościel.
• Syntetyki lub Mix: mieszanki (bawełna z włóknem syntetycznym) i syntetyki, jak koszulki sportowe i funkcyjne, zwykle wszystko z jedną kreską pod wanienką. Napełnij bęben tylko do połowy i wiruj krótko, bo inaczej bardziej się gniecie, zwłaszcza koszule i bluzki.
• Delikatne lub Wełna: wszystko z dwiema kreskami pod wanienką, bęben napełnij najwyżej do jednej trzeciej.
• Pranie ręczne: tylko jeśli metka na to pozwala.
• Eco: oszczędza energię, ale często trwa wyraźnie dłużej. To normalne, pralka się nie zawiesiła.
• Szybkie pranie: dla małych wsadów. Dla prania, które ma być czyste higienicznie, trwa za krótko.

Jeśli masz pralkę ładowaną od góry, wkładasz pranie od góry, a przebieg jest ten sam. Pozostały czas pokazuje wyświetlacz.

We wspólnym mieszkaniu, w akademiku lub w pralni samoobsługowej obowiązuje kilka prostych zasad:

• Zapytaj, kiedy pralka jest wolna, i zajrzyj do grafiku prania lub regulaminu.
• Weź własny detergent, cudzy tylko za zgodą.
• Odbierz pranie na czas. Jeśli cudze gotowe pranie leży w bębnie, zapytaj krótko, zanim je wyjmiesz.
• W pralni samoobsługowej wybierasz pralkę według ilości prania, masz przygotowane monety lub kartę i kierujesz się wyświetlaczem.

W razie wątpliwości zapytaj kogoś na miejscu.

Do normalnie zabrudzonego codziennego prania wystarczy zwykle 30 °C przy kolorowym i 40 °C przy białym. Tak samo radzą w Niemczech urzędy i organizacje konsumenckie. Chłodniejsze pranie oszczędza energię, a kolory trzymają się dłużej, bo barwiona bawełna w wysokiej temperaturze może blaknąć.

• Kolorowe, lekko lub normalnie zabrudzone: 20–30 °C.
• Białe i jasne: 40 °C.
• Pościel, mocno zabrudzone pranie lub pranie przy chorobie w domu: 60 °C z proszkiem uniwersalnym, jeśli metka na to pozwala. Tylko białe rzeczy lub takie, które nie puszczają koloru.
• Mieszany wsad: obowiązuje najniższa liczba na metkach.
• Niepewność: niższy stopień.

Prania w 95 °C ani prania wstępnego zwykle nie potrzebujesz, jeśli rzeczy są normalnie zabrudzone.

Na początek wystarczą dwa rodzaje: środek do koloru (bez wybielacza i rozjaśniaczy) do rzeczy kolorowych i ciemnych oraz środek uniwersalny do białych. Wybielacz jest tylko w środku uniwersalnym w proszku, nie w płynnym, i powoduje blaknięcie kolorów. Do wełny i jedwabiu bierzesz środek do wełny.

Ilość zależy od ilości prania, stopnia zabrudzenia i twardości wody, czyli od tego, ile kamienia jest w wodzie. Tabela dozowania na opakowaniu podaje ilość zależnie od twardości wody. Twardość swojej wody sprawdzisz u dostawcy wody, a w wynajmowanym mieszkaniu zapytaj wynajmującego. Odmierzaj miarką lub nakrętką dozującą z opakowania.

Więcej detergentu nie sprawia, że pranie jest czystsze, tylko droższe. Za mało natomiast nie upierze dokładnie. Płynu do płukania, perełek zapachowych i płynów higienizujących, czyli dodatków z półki z detergentami, nie potrzebujesz. Jeśli twoja skóra reaguje na świeżo wyprane rzeczy, porozmawiaj z lekarką lub lekarzem.

Wyjmij pranie z pralki jak najszybciej po zakończeniu programu, bo szybko nieprzyjemnie pachnie stęchlizną. To, czy rzecz można suszyć w suszarce, pokazuje metka. Jeśli brakuje symbolu suszenia w suszarce, lepiej susz ją na powietrzu.

Bez suszarki rozwieś pranie latem na dworze lub na balkonie, jeśli regulamin twojego budynku na to pozwala, a zimą w pomieszczeniu do suszenia albo w mieszkaniu. Jeśli suszysz tylko w mieszkaniu, pomoże to:

• Wiruj możliwie szybko, jeśli metka na to pozwala. Wtedy mniej wody zostaje w praniu i w powietrzu w pokoju.
• Stojak na pranie ustaw tak, by między rzeczami było miejsce, i nie przy zimnej ścianie zewnętrznej.
• Kilka razy dziennie na kilka minut otwórz okno szeroko i zamknij drzwi do chłodniejszych pomieszczeń. Idealna jest wilgotność powietrza 40–60%, pokaże ją higrometr.

Drobne wpadki zdarzają się każdemu:

• Biała koszulka różowa? Nie zostawiaj jej do wyschnięcia i nie wkładaj do suszarki, tylko od razu, jeszcze mokrą, upierz ją jeszcze raz osobno, bo wysoka temperatura utrwala kolor. Odbarwiacz pomaga tylko użyty dokładnie według opakowania i metki.
• Pranie pachnie stęchlizną? Upierz je jeszcze raz i od razu rozwieś.
• Sweter się skurczył? Pomaga przede wszystkim zapobieganie: nigdy nie przekraczaj liczby z metki.
• Pralka nieprzyjemnie pachnie? Zostaw drzwi i szufladę na detergent otwarte po praniu i wytrzyj gumową uszczelkę do sucha. W swojej pralce raz w miesiącu pomaga pranie w 60 °C z proszkiem uniwersalnym, puste albo tylko z białym praniem, które według metki znosi 60 °C.